Amal's thoughts.........

.: prolessi university varsity jackets coming soon!

2011-11-07T01:07:00.000+09:00

.: prolessi university varsity jackets coming soon!: I really feel like Prolessi can be somthing huge but also different from what we normally see in the fashion industry, just to look ahead an...

මෝඩ සිහලුනේ ප්ර වේසම් වෙනු!!

2010-12-04T01:29:00.000+09:00

කොටි ත්රසස්තවාදය විනාශ කිරීම ගැන අසතුටු වෙන අයෙක් වෙත්නම් ඒකා අවජාතකයෙක්ම වෙන්න ඹ්නා.මම එහෙම කියන්නෙ ජනාධිපතිතුමාට එංගලන්තයෙදි මුහුණ පාන්න සිද්ද වුන දේ පිළිබද සමාජයේ කතිකාවක් නිර්මානය වුන හන්දයි.
ඒ පිළිබද ගොසිප්ලංකා සහ ඊ-නිව්ස් වෙබ් අඩවි වල පලවු පුවත් හා ප්ර තිචාර කිහිපයක් මම කියෙව්වා.ඒවා දැක්කම මට ඇත්තටම කනගාටුවක් ඇති වුනා.ජනාධිපතිතුමාට වෙච්ච දේ ගැන සතුටු වෙන අමන අවජාතක සිංහලයනුත් අප අතර ඉන්නවා නේද කියල හිතුනා.දේශපාලන මතවාදය කුමක් වුවත් ඇයි මේ අවජාතකයන්ට තේරුම් ගන්න බැරි දෙමළ නාසිවාදය අපේ පොදු සතුරෙක් කියලා.මේ දෙමළ නාසිවාදයට විරුද්ධව නැගී සිටි එකම ශක්තිමත් නායකත්වය තිබුනේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාට විතරයි.ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුවට ප්රනභාකරන් විනාශ කරන්න උවමනාව තිබ්බට ජේ.ආර් ජයවර්ධන ජනාධිපතිතුමා ඒක කරන්න දුන්නෙ නැහැ.වඩමාරච්චි මෙහෙයුම අතරමග නවත්තල දැම්මා.රන්ජන් විජේරත්න ඇමතිතුමාට යුද්ධය කරන්න ප්රේැමදාස ජනාධිපතිතුමා ඉඩ දුන්නෙ නැහැ. ෙම් අතීතය අප අමතක නොකළ යුතු අතීතයක්.ප්ර භාකරන් කවදාවත් අතීතය අමතක කළේ නැහැ.ඹහුට හානි කළ සෑම පුද්ගලයකුගෙන්ම පසු කාලයේ කෘර ලෙස පළිගත්තා.නමුත් අවසානයේ ශක්තිමත් නායකත්වයක් ජනාධිපතිතුමා සැපයු නිසා ප්රයභාකරන්ට මරනය උරුම වුනා.
අවාසනාවට අමන සිංහලයන්ට ප්රනභාකරන් අවුරුදු 30 මුදා හැරපු සාහසිකත්වය අමතක වෙලා.නමුත් අප තේරුම් ගත යුතුයි මේ සාහසිකත්වය ගැන නොවෙයි බටහිරයන් කතා කරන්නේ යුද්ධයේ අවසාන දිනවල සිදු වු දේ ගැනයි මේ අමන බටහිරයන් හොයන්නෙ.අවාසනාවට ඩොලර් වලට වහ වැටිච්ච අවජාතක සිංහලයන් පිරිසකුත් මේ ගැන බටහිරයන්ට ගතු කියනවා.අපි වෙනුවෙන් ජීවිත පුදපු වීර සොල්දාදුවන් පාවලා දෙන්න අපට බැහැ.දෙමළ නාසිවාදීන් ප්ර්භාකරන් මරපු පළිය අපෙන් ගන්න හදනවා.දෙමළ ජාතිය ලෝකෙ ඉන්න කෲරම ජාතිය බව ඹප්පු කරන්න හදනවා.මේ වෙලාවේ මධ්යළස්ථ උගත් දෙමළ ජාතිකයන්ට පුළුවන් මේ තත්වය සමනය කරන්න.කොළඹ හා තදාසන්න ප්ර දේශ වල දෙමළ ජාතිකයන් අගේට ජීවත් වෙනවා.ඹවුන් තේරුම් ගත යුතුයි මේ රට යලිත් දෙකඩ කිරීම ප්රවයෝගික නොවන දෙයක් බව.යුද්ධෙන් පස්සේ වැඩිම මුදලක් සංවර්ධනය වෙනුවෙන් වැය කලේ උතුරුපලාතට.පාලම් ,බොක්කු,නිවාස හදන්න විශාල පරිමාණයේ ව්යාදපෘති ආරම්භ කළා.ඒත් දෙමල ජාතිය විශ්වාස කළ නොහැකි කෘර ජාතියක් බව ඹප්පු කරා.
ජනාධිපතිතුමා එංගලන්තෙ ගියෙ සමස්ත ලංකාවම නියෝජනය කරමින්.මේ අවමන් කලේ ලංකාවට. ඒ නිසා අප ඹහු වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය යුතුයි.නැතිනම් ඹහුට සැල්වදෝරයේ අයන්ඩේට වුන දේ වෙන්න පුළුවන්.බටහිරයන්ට ලැජ්ජයි තාමත් ඉරාකයේදි හා අෆ්ගනිස්ථානයෙදී ඹවුන්ට අත්විදින්න ලැබුනු පරාජය ගැන හා අප පුංචි රටක් ලෙස ත්රටස්තවාදය ජය ගත් ආකාරය නිසා.මේ පලිය ගන්න හදන්නෙ යුද අපරාධ ඉදිරියට දාලා.

සිහලුනේ බලාගෙන මේ රට අරාජික කරන්න බොහො අය උත්සහා කරනවා.ඒකට ඉදපල්ලා ! බෙදෙන්න එපා !! බෙදුනොත් එක අපේ සතුරන්ට වාසියක් !!!.
මම එකක් දන්නවා! ඒ මටත් මගේ දරුවන්ටත් දැන් ලංකාවේ ඹ්නම තැනක යන්න පුළුවන් බව.ඒ තත්වය ඇති කරන්න දායක වෙච්ච සියළු දෙනාමටම ස්තුතියි!!!

කෝ........ මේ මානව හිමිකම් සංවිධාන ?

2010-11-28T12:26:00.003+09:00

ඹන්න දැන් අවස්ථාවක් ලැබිල තියෙනවා මානව හිමිකම් සංවිධාන වලට තමන්ගෙ අපක්ෂපාතී බව පෙන්වන්න.කොටි ත්‍රස්තයන් යුද සිරකරුවන්ට සලකපු හැටි හා ඔවුන්ව කුරිරු විදිහට ඝාතනය කරපු හැටි ඒ සිද්දි දාමයට සම්බන්ධ වු ත්‍රස්තයන් විසින්ම හෙලි කරලා.සිද්ද වුන තැනත් සොයා ගෙන.පහුගිය දවස්වල මේ සිද්දිය පුවත් පත් ගනනාවකම පල කරලා තිබුනා.
මානව හිමිකම් ගැන මහ ඉහලින් කතා කරන සංවිධානයක කිසිම සද්දයක් නැහැනේ මේ ගැන.සුදු කොඩි කතාවක් අල්ලගෙන දගලන මේ සංවිධාන මේ සිද්දියෙදි නිහඩ ඇයි.මානව මිහිකම් වලංගු කොටි ත්‍රස්තයන්ට විතරද ?.අපේ හමුදා විරුවන් අමානුෂික ලෙස හිරකරලා අන්තිමේ මරල දැමීම මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීමක්නොවන්නෙ කෙසේද ?මේ සංවිධාන වල සේවය කරන්නෙත් මේ රටේ පුරවැසියන්ම නේද ?ඇයි ඔවුන් මේ ගැන නිහඩ ?.ඔවුන්ට ඩොල්ර් කුට්ටි ලැබෙන්නේ ත්‍රස්තයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියහොත් පමනද ?.ඇයි මුදලට තමන්ගෙම මවුබිම විකුනන්නෙ ?හිතල බලන්න ?....

බුද්ධිමත් දෙමළ ජනයාගේ අද දවසේ වගකීම !!

2010-11-26T01:29:00.002+09:00

අපි කවුරුත් දන්නවා දැන් රටේ අදුරු යුගය අවසන් කියල.ඒ යුගයෙදී ජාති බේදයෙන් තොරව අපි කවුරුත් දුක් වින්දා විවිධ වු ආකාර වලින්.දෙමළ ජනතාව තේරුම් ගත යුතු සත්‍ය තමා මේ රට දෙකඩ කැඩීම නිශ්ඵල ක්‍රියාවක් කියල.ඒ අසාර්ථක උත්සාහය වෙනුවෙන් මේ රට ඕනවටත් වඩා වන්දි ගෙවල තියෙනවා.
නමුත් විදේශ රටවල ඉතිරි වී ඉන්න සමහරක් දෙමල අය එම රටවල ඉදගෙනම ලංකාව යලිත් අස්ථාවර කරන්න හදනවා.ඔවුන් කෙදිනකවත් ලංකාවෙ පදිංචියට එන්නෙ නැහැ.මෙයට ඉඩ නොතැබිය යුතුයි.මෙහිදි බුද්ධිමත් දෙමළ ජනතාව ඉදිරියට ආ යුතුයි.ඔවුන් නෙදියවන්ගෙ,රුද්‍රකුමාර්ගෙ, අභිලාෂයන් පරාජය කළ යුතුයි.නැවතත් රට අස්ථාවර වුවහොත් එහි අවාසිය ඇති වන්නෙ යළි ජිවිතය ගොඩනගන්න හදන දෙමළ ජනයාටමයි.නෙදියවන්ගෙ,රුද්‍රකුමාර්ගෙ දරුවන් මේ රටේ පදිංචි වෙන්නෙ නැහැ.
ඉතින් මේ තමයි අවස්ථාව බුද්ධිමත් දෙමළ ජනයාට ඔවුන්ගෙ යුතුකම් හා වගකීම් ඉෂ්ට කරන්න මේ රට වෙනුවෙන් හා ඔවුන්ගෙම දරුවන් වෙනුවෙන්.
එන්න ඉදිරියට පෙල ගැසෙන්න නෙදියවන්ගෙ,රුද්‍රකුමාර්ගෙ දුෂ්ට උත්සාහයට විරුද්ධව දැනුවත් කරන්න දෙමල ඩයස්පෝරාව ,දුරු කරන්න ඔවුන්ගෙ සිත් තුල තිබෙන මතවාද.දෙමල ඩයස්පෝරාව හරහා විශාල මුදල් කන්දරාවක් එකතු වෙනවා.එවන්න කියන්න ඒ මුදල් අහිංසක දෙමළ මිනිස්සුන්ගෙ ගෙවල් හදන්න උතුරු නැගෙනහිර ඉන්න.මේ මුදල් තමයි නෙදියවන්ලාගේ ජීවිත සැපවත් කලේ.ඔවුන් බයයි ඒ සැප නැති වෙනවට.ඒකයි ප්‍රභාකරන් ඉන්නව කියල වෙබ් අඩවි වල දාන්නෙ.පහුගිය අවුරුදු 30 ක කාලයක් එවු මුදල් වලින් අවි ආයුධ ගන්නෙ නැතුව සෑම දෙමල පවුලකටම ගෙයක් හදල දුන්න නම් අද උතුරු නැගෙනහිර කොච්චර ලස්සනට තියෙයිද ???.නමුත් සිද්ද වුනේ දහස් ගනනක් වු දෙමල තරුණයන්ට තම ජීවිත අහිමි වෙච්ච එක විතරයි.
මේක තමයි ඇත්ත.ඉතින් දෙමල ඩයස්පෝරාව හා ලංකාවේ වෙසෙන උගත් බුද්ධිමත් දෙමළ ජනතාවගෙ වගකීම ඉටු කළ යුතු කාලය ඇවිල්ල.මේ අවස්ථාවත් පැහැර ඇරියොත් ඒ වැරැද්ද ආයිමත් කවදාවත් හරිගස්සන්න බැරි වේවි.

හෝටල් වැටලීම හෙවත් මහජන ෙසෟඛ්‍ය පරීක්ෂ කවරුන්ට රස්සාව මතක් වීම

2010-09-30T00:04:00.001+09:00

හෝටල් වටලන හැටි දැක්කම මට හිතුනේ අපි අවුරුදු කීයක් වස කෑවද කියල.ඇත්තටම මේ සියළු ආපනශාලා අපිට දුන්නේ අපිරිසිදු ආහාර තමයි.අවාසනාවකට මහජන සොඛ්යි පරීක්ෂටකවරුන් මේ පිලිබද අවධානය යොමු කරේ නැහැ.අද අපිට පිරිසිදුවට ඉදුනු පලතුරක් කන්න නැහැ.පමාවෙලා හරි මහජන සොඛ්යා පරීක්ෂැකවරුන්ට රස්සාව මතක් වීම ගැන ස්තුතියි.
තව එක ඉල්ලීමක් තියෙනවා.මාතර කොළඹ බස් තේ බොන්න නවත්තන අම්බලන්ගොඩ හෝටල් ටිකත් පරීක්ෂා් කරන්න.එවයේ තියෙන තත්වය මම ඇහින් දැක්කා .බල්ලෙකුටවත් මේ හොටල් සුදුසු නැහැ.

රම්මල කන්දේ සොබා සිරි

2010-08-18T15:30:00.002+09:00

රම්මල කන්ද යනු හම්බන්තොට දිස්ත්රිමක්කයේ බටහිර මායිමේ මාතර දිස්ත්රි්ක්කයට යාබදව පිහිටි මනරම් කදු වැටියකි.වලස්මුල්ල හරහා කිරම වරාපිටිය ඌරුබොක්ක මාර්ගය වැටී ඇත්තේ මෙම කදු මුදුනත මතින්ය.මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 2700 උසින් මෙය පිහිටා ඇත.මෙම මාර්ගයේ ගමන් කිරිමේදී හමායන සීතල සුළගත්,තේ වගාවෙන් පිරි රමණිය කදු පන්තියත්,කදු මුදුනට දිස්වන දර්ශනයත් අපට සිහි ගන්වන්නේ නුවරඑළියේ ගමන් කරනවා යන හැගීමකි.එමෙන්ම මෙම මාර්ගයේ වරාපිටිය නගරයේ සිට කදු මුදුනට ලගා වීමේදී දිය ඇලි හතක් පමණ නැරඹීමේ අවස්ථාවද උදා වේ.
කිරම ඔයට උත්පත්තිය ලබා දෙන රම්මල කදු පන්තිය තුරුලතා වලින් ඉතාමත් සශ්රීඔක වන අතර හම්බන්තොට දිස්ත්රිික්කයට ආභරණයක් වැනිය.විශේෂයෙන්ම රම්මල කදු පාමුල පිහිටි වරාපිටිය නගරයේ ඉදිරිපසින් පිහිටා ඇති වරාපිටිය වැව ඉතාමත් දර්ශනීය සිත්තමක් මවයි.පාරු සේවයක්ද ක්රිටයාත්මක මෙම වැව සංචාරකයන්ගේ සිත් ගත් ස්ථානයකි.
වලස්මුල්ල සිට ඌරුබොක්ක දක්වා මෙම මාර්ගය සංචාරක කළාපයක් ලෙස වුවද සංවර්ධනය කළ හැකි බව මගේ හැගීමයි.

විරුවනි නුඔලා අනුස්මරනය කළ යුතුමය!

2010-05-12T18:35:00.001+09:00

ලොව භයානකම ත්‍රස්ත කණ්ඩායම විනාශ කරල අවුරුද්දකටත් ආසන්න වෙලා.අදටත් හීනයක් වගේ මට හිතෙනව.මොකද ප්‍රභාකරන් පුම්බල තිබුන විදිහට මෙහෙම අවසානයක් ලැබුනද කියලත් පුදුම හිතෙනව.NGO කාරයොයි, බටහිර ගැති අමනයොයි ,සමහර බටහිර රටවලුයි ප්‍රභාකරන්ව පුම්බලා තිබ්බට අපේ කොල්ලන්ට හරි නායකත්වයක් (සෑම අතින්ම) ලැබුන නිසා රටක් විදිහට අපට අද සැනසුම් සුසුම් හෙලන්න අවස්ථාව ලැබිලා තියෙනව.ඇෆ්ගනිස්ථානයේ,පකිස්ථානයේ,ඉන්දියාවෙ ඉරාකයේ තවමත් මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාර ප්‍රවෘත්ති වලින් දැක්කම මට හිතෙන්නෙ අපි කෙතරම් වාසනාවන්තද කියලා.ඉතින් ඒ වාසනාවන්තකම අපට උරුම කර දෙන්න අපේම සහෝදරයෝ දහස් ගනනක් තම ජීවිත පුද කල බව අපි මේ අවස්ථාවෙ මතක් කළ යුතු බව මගේ හැගීමයි.මේ කැප කිරීම අවතක්සේරු කළ නිසා එජාපයට මොකද වුනේ කියල අපි දන්නවා.ඇත්තටම යුද්ධය කියන්නේ දේශපාලනයෙන් තොරව අප සියළු දෙනාටම බලපාපු ප්‍රශ්නයක්.ඉතින් රට වෙනුවෙන් දිවි දුන් සියළු රණවිරුවන් අනුස්මරණය කිරීම ත් අද දවසෙ අපගේ යුතුකමක් නේද ?.
ඉතින් අප ගත්ත මේ පුංචි උත්සාහයට ඔබලාටත් දායක වෙන්න පුළුවන්.ඔබ දන්න විරුවන් ගැන අපට ලියන්න.

http://warheroeslk.wordpress.com/

Email-warheroeslk@gmail.com

බුදු සරනයි ! බෝඩ් ලෑල්ලෙන් මිනී මරන ප්‍රයිවෙට් බස් කලාව

2010-05-01T00:55:00.000+09:00

ලගදි දවසක මම කොළඔ ඉදල මාතර එන පුද්ගලික බස් රථයකට මොරටුවෙන් ගොඩ වුනා.මගේ උත්සාහය වුනේ අසුනක් ලබා ගන්න මාතරටම මම යන නිසා.බස් රථය වේගයෙන් ඇවිල්ල මම අසල නතර වුනා.කොන්දොස්තර ඉදිරි පාපුවරුවේ හිටියට මට ඔහු පෙනුනේ හරියට බස් රථයට සමාන්තරව පාවෙලා ආවා වගේ.කොහොමත් කොන්දොස්තරල තමයි බස් රථයට අවශ්‍ය ඉඩහසර ලබා දෙන්නේ ඉදිරි පාපුවරුවේ ඉදගෙන.මම අසුනක් ගැන ඇහැව්වම බස් රථයේ අසුන් රාශියක් තිබෙන විදියක් තමයි ඔහු පෙන්නුවෙ. ගොඩ වුනාට පස්සේ අසුන් සියල්ල පිරි තිබු නිසා මම නැවතත් අසුවා කෝ අසුන් කියලා.සුපුරුදු පරිදි සිංහල ජාතියේ ගති ලක්‍ෂ විදහා පාමින් ඔහු මට කඩා පැන්න.

මම හිටගෙනම යන්න තීරනය කලා.හිට ගත්තේරියදුරු ආසන්නයේම තමයි.රියදුරු අසුන ඉදිරියෙන්ම තොරනක් ආකාරයෙන් නිවි නිවී දැල්වෙන වෛර්න බල්බ් වලින් අලංකාර කරපු පින්තූරයක් තිබුන.එකේ සියළුම දෙවිවරු හිටිය මට හිතෙන්නෙ. රියදුරු අසුන පිටුපස තිබෙන ආවරනේ -බුදු සරනයි- කියල ගහපු ලොකු පුවරුවක් ඒකත් නිවි නිවී දැල්වෙන වෛර්න බල්බ් වලින් අලංකාර කරල තිබුනේ.තව බොහෝ ආගම දහමට ලැදි වාක්‍ය රාශියක් බස් රථයේ ඇතුලත් පි‍ටතත් අලවලා තිබුනේ.බැලූ බැල්මට ඉතාමත් සද්ගුණවත් දෙපලක් රියදුරු හා කොන්දොස්තර ලෙස ඉන්න බවක් තමයි පේන්න තිබුනේ.නමුත් පානදුර හරියට ලංවෙනකොට මගේ සිතුවිල්ල වැරදි බව තේරුම් ගියා. කොන්දොස්තර තැන ඉතා රළු පරළු ලෙස මගීන්ට බැන වදින්නත් සැමන් පැක් කරන්නාක් මෙන් මගීන් පටවන්නත් පටන් ගත්තා.ඊට නොදෙවෙනිව රියදුරු ත් පාර තමන්ට පමනක් බදු දුන් ආකාරයක් පෙන්වමින් හා ගමනාන්තයට ලගා වීම ට මගීන්ට අවශ්‍යතාවක් නැති බවක් සිතමින් මග දිගට කොටන්නටත් පටන් ගත්තා.මේ මිනිස්සු ආගමත් විකුනන් කන ගමන් සිංහල ජාතියත් අවමානයට ලක් කරනවා.මේ වගේ බෝඩ් ලෑලි දාගෙන මේ ප්‍රයිවෙට් බස්කාරයේ මේ රටේ අහිංසක මිනිස්සු කී දෙනෙක් මරල ඇද්ද ?.
ඇයි මේ මිනිස්සුන්ට තේරුම් ගන්න බැරි මගීන් කියන්නෙත් මිනිස්සු කියලා.මුදල් වලට තියෙන ගිජු කමට තමන්ගෙම ජාතියේ මිනිස්සු මේ තරම් අපහසුතා වලට ලක් කරන්නත් ,තලා පෙලා දමන්න තරම් මොවුන් මෘග වුනේ ඇයි.උදේ සවස සෑම නාලිකාවකම බණ කියන රටේ මිනිස්සු මෙතරම් අමන වුනාම මේ කියන බණ වලින් වැඩක් වෙලාද කියල මහා සංඝරත්නයටත් හිතන්න වෙයි.

My name is Khan සහ අපේ සිනමාව

2010-04-10T23:06:00.000+09:00

පහුගිය දවසක මට යාළුවෙක්ගෙන් My name is Khan සීඩි එක ලැබුනා.බොහෝම නිස්කලංකව මම ෆිල්ම් එක බැලුව.ඒ ෆිල්ම් එක ඇත්තටම බලන්නත් ඕනේ නිස්කලංකව තමයි.මොකද ඒ තරම් සියුම් විදිහට කරන් ජොහාර් මේ ෆිල්ම් එක තුලින් අවශ්‍ය පාර්ශව වලට පහර දුන්නා කියලයි මට හිතෙන්නේ.මේ ෆිල්ම් එක බලද්දි මට එකපාරටම මතක් වුනේ පහුගිය කාලේ ෂාරුක් ඛාන්ට ඇමරිකාවෙදි මුහුන පාන්න වුන ඇබැද්දියයි.ඔහු ඇමරිකාවට ඇතුල් වෙද්දි ගුවන්තොටුපලේදි ඔහුව ඇමරිකන් ආරක්‍ෂක අංශ පැය කිහිපයක් ප්‍රශ්න කිරිමට නවත්තගෙන තිබෙනවා.අවසානයේ හේතුව ලෙස දක්වා තිබුනේ ඔහුගෙ නමේ අගට ඛාන් යන කොටස තිබු නිසා ඔහු ත්‍රස්තවාදියකු ලෙස සැක කළ නිසා බවයි.
ඉතින් මට හිතෙන්නෙ මෙම නිෂ්පාදකයා ඉතාමත් අලංකාර විදිහට මේ සුළු සිද්දිය පැය දෙකක පමන දිග කථාවකට වස්තු බීජයක් කරගෙන නමේ අගට ඛාන් තිබු පලියට එවැනි පුද්ගල‍යන් ත්‍රස්තවාදීන් නොවන බවට ඇමරිකාවට අවධාරනය කල බවයි.එමෙන්ම නිෂ්පාදකයා ඉතාමත් සියුම්ව මෙම චිත්‍රපටය හරහා ඇමරිකන් සමාජය විවෙචනය කරන බවකුත් මට හි‍ෙතනව.විශේෂයෙන්ම ලෝකයා දන්නවා කැත්‍රිනා සුලි කුණාටුවට පස්සේ ඔවුන්ට බැරි වුනා නියමාකාරයෙන් සහන සේවා ලබා දෙන්න විපතට පත් අයට.විපතට පත්වුවන් වැඩි හරියක් කළු ජාතිකයන් වීම නිසා සුදු ජාතිකයන් වැඩි උනන්දුවක් දැක්වුයේ නැහැ සහන සේවා සලසන්න.මලමීනී සති ගනන් වතුරේ පා වුන බවත් වෛද්‍යාධාර නොලැබී බොහෝ අය මිය ගිය බවත් එකල වාර්තා වුනා.ඉතින් මේ චිත්‍රපටය තුලත් එවන් කුණාටුවක් ඇති වෙනව.රිස්වාන් ඛාන් (ෂාරුක් ඛාන්)මේක දකින්නේ රුපවාහිනිය හරහා.ඔහුට මතක් වෙන්නේ ඔහුට උදව් කල කළු ජාතික මව හා පුතා.රිස්වාන් ඛාන් ඔවුන් හොයාගෙන යනවා උදව් කරන්න තමන්ගෙ අරමුන අමතක කරල.ඉතින් මේ සංසිද්ධිය තුලින් නිෂ්පාදකයා පෙන්නුම් කරනවා ඉන්දීය ජාතිය දුකේදී උදව් කරන සංවේදී ජාතියක් බව.සියුම්ව උපහාසයට ලක්කරනවා ඇමරිකන් ජාතිය ඒ හරහා.
රිස්වාන් ඛාන්ට අවස්ථා කීපයක් මග හැරෙනව ඇමරිකන් ජනාධිපති හමුවීම.අවසානයේ කළු ජාතිකයෙක් ජනාධීපති වුනාට පස්සේ ඔහුට අවස්ථාව ලැබෙනව.එයත් සුදු ජාතිකත්වයට එල්ල කල පහරක් විය හැකි බවයි මගේ මතය.

මේ වගේ උසස් ගණයේ චිත්‍රපට ඉන්දියාවේ නිපදවුනා.මම හිතන්නේ මෙවනි සිනමාපට එම නිෂ්පාදකයන් රට වෙනුවෙන් නිර්මානය කරන ඒවා ලෙසයි.බෝඩර් සිනමා පටයත් හොද එකක්.එහි ත්‍රස්තවාදය සියුම්ව අධ්‍යයනය කල එකක්.
ඇත්තටම අපේ රටෙත් හොද වස්තු බීජයක් තමයි ප්‍රභාකරන්ගෙ ත්‍රස්තවාදය.නමුත් අපේ කිසිම නිෂ්පාදකයෙක් ප්‍රභාකරන්ගෙ කෲරත්වය සිනමාවට නැගුවෙ නැති තරම්.මොන නිෂ්පාදකයද බස් බෝම්බෙකට බිලි වුන පවුලක දුක්ඛිත තත්වය සිනමාවට ගෙනාවෙ , කිසිම නිෂ්පාදකයෙක් මායිම් ගම්මාන වලට ප්‍රභාකරන් මුදා හැරපු කෲරත්වය ගැනවත්, සිංහල ජාතිය ඉලක්ක කොට මුදා හැරිය කෲරත්වය ගැනවත්,වෙහෙරවිහාර විනාශ කල ආකාරය ගැනවත්,ද්‍රවිඩ ජනතාව ‍යකඩින් පාලනය කල අන්දම ගැනවත් සිනමා පටයක් කලේ නැහැ.අරන්තලාවේ භික්ෂු ඝාතනය ගැන සිනමා පටයක් කලා නම් ලොව පුරා ප්‍රභාකරන්ගෙ කෲරත්වයට එරෙහිව සාර්ථක මතවාදයක් ඇතිකරන්න තිබුනා.වාසනාවට අද ප්‍රභාකරන් නැහැ.
නමුත් මම දන්න තරමට අපේ නිෂ්පාදකයන් යුද්ධය ගැන සිනමා පට කරා හැබැයි හමුදාවට පහර ගසල.ඒ සිනමා පට වලට ජාත්‍යන්තර සම්මාන ලැබුනා.ගුවන් තොටුපලින් ඔවුන්ව පිලි ගත්තේ රතු පලස් දාලා.සමහරක් විට NGO සල්ලි දෙන්න ඇති මේ සිනමා පට කරන්න.ඒ සම්මාන ඔවුන්ට වටිකමක් ඇති කරාට රටට සහ අපේ වීරෝදාර හමුදාවට කලේ අවමානයක්.ඔවුන් ලැජ්ජා විය යුතුයි එවන් සිනමා පට කලාට.එක් අයෙක් ඔහු ජිවත් වෙන්නෙ එංගලන්තයේ ,සිනමා පටයක් කලා එකෙ නම ප්‍රභාකරන් .එහි මරාගෙන මැරෙන කාන්තාවකගේ චරිතයක් පිලිබද විග්‍රහයක් කලා.ඔහු ඒ නිසාම චෙන්නායි නුවරදි කොටි හිතවාදීන්ගෙ ප්‍රහාරයකට ලක්වුනා.ඔහු විතරයි එවන් සිනමා පටයක් කලේ.

An Unexpected Movement with H.E.President

2010-03-30T15:22:00.002+09:00

Latest photos from Mahapola exibition @ Beliatta Ruhunu Vijayaba Collage

2009-10-17T15:47:00.003+09:00

මහපොල ප්‍රදර්ශනයේ පෙරලියක් කළ අපේ ප්‍රදර්ශන කුටිය

2009-10-16T23:49:00.004+09:00

ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ ලියන්න හිතුනා.හිතට සතුටක් දැනුනු දෙයක් කරා.මේ දවස් වල මහපොල ප්‍රදර්ශනය තියෙන්නේ බෙලිඅත්ත රුහුණු විජයබා විද්‍යාලයේ.අපිටත් ආරාධනාවක් ලැබුණා ප්‍රදර්ශන කුටියක් කරන්න.ඉතින් අපේ පාසලේ තියෙන ලැප්ටොප් ටිකත් අරන් ගියා.තව ඊ-මේල් තියෙන අයට බ්ලොග් එකක් විනාඩි 15 හදල දෙන වැඩසටහනකුත් පටන් ගත්ත.අනාගත ඩිජිටල් පන්ති කාමරයක ආදර්ශයකුත් හදල ඒක ප්‍රායෝගිකව අත්විඳින්නත් එන හැමෝටම අවස්ථාව දුන්න.අපිත් නොහිතපු විදිහට වැඩේ නැගල ගියා.ඇත්තටම පොඩි ලමයි ඇවිල්ල පරිගණකය හසුරුවන විදිහ දැකලා පුදුම සතුටක් වින්දා .ගොඩක් අය බ්ලොග් හදාගෙන ගියා.නිහිළුව මහ විද්‍යාලය කියන්නේ පොඩි පාසලක් ඒත් මහපොල ප්‍රදර්ශනයේ පාසලක් විසින් කරපු එකම කුටිය තිබුනේ අප පාසලේ නමින්. අපේ සිසුන් තොරතුරු තාක්ෂනයෙන් බොහෝ ඉදිරියෙන් ඉන්න බව මට තේරුනා.මගේ කැපවීම අපතේ නොගිය බව ඒකාන්තයි.

Indian visit to participate IT Conference at Baramathi.

2009-10-02T15:16:00.000+09:00

Intel cooperation invited me to participate in the annual Baramathi Initiative IT conferences at VIIT in Maharashta along with five other e-village managers and Mr. Wanninayaka from Horizon Lanka Foundation. This event was sponsored by Intel and the Vidya Pratistan Institute for Information Technology. The Secondary Education Modernization project in the Ministry of Education had decided to give this opportunity for e-village managers.

The topic for this event was ICT for Communities which is associated with our e-village project.

We landed in Chennai Airport on March 22nd at 8.30 am. Then we had to fly over Bangalore to Pune in Maharashta state. It took 2 and half hours to reach Pune. While on this flight we realized the vast size of India compared to Sri Lanka. The flight from Colombo to Chennai took only one hour and five minutes but to fly between two Indian states took longer.While on the way to our Hotel we were surprised by the scenes around us. They were similar to Sri Lankan scenarios. Roads, buses, people, all were similar to our country. Our first meal was a big issue for us. Similar food items could not be found. It was very difficult to find even bread for our first dinner. One of our colleagues had brought a Sri Lankan made curry with him which helped our situation. Next morning we spent few hours in the Pune city. We found that our Hindi knowledge was helpful in getting about the city. Hindi films are very popular in our country and I watch a film every week. This had helped me to learn a lot of Hindi words.Registration for the IT conference was held at the Taj Hotel situated in Pune. It was a star Hotel with a swimming pool. All the participants were registered and informed that we will be taken to Baramathi where the IT conference will take place. It was a two hours journey in an Indian made bus.
This journey helped us identify few participants and see some rural Indian villages.All five of us had our accommodation at the Hotel Saibury. At the Hotel we met some of other participants. They were very interested about our projects and asked for more explanation and clarifications.Baramathi is a developing city in Maharashta state.
The IT field has created many changes in Baramathi. We noticed these through the project the VIIT (Vidya Pratistan Institute of Information Technology) has implemented in Baramathi. VIIT was a well equipped institute in this city and is a reputed name in IT.TENET is a program conducted by the Information section of this institute. They have invented several technologies suited for rural Indian villages.Dr Arathi gave a presentation about this Institute. We found that the Government funded it. Every student had to pass an entrance exam. IIT was not only creating IT personnel but also helping rural villagers uplift their standard of living. This was a different kind of experience for us.Our next visit was designed for us to have an exposure to best practices in all levels of rural projects and helped us in having a comprehensive understating of to how manage a rural computer center in a friendly way.
An opportunity was granted for us to visit a government school in India. It was a primary school and what we saw was not the same as in Sri Lanka. Only one computer can be seen in this school. It had been given by the AID India NGO. No internet connection was available for this school.

Sri Lankan schools have government supplied, well-equipped computer labs with fast Internet connections. The electricity bills and maintenance was paid by the Ministry of Education for two years.
One center we visited is situated in Minvalai, Tiruvallar in Tamil Nadu. It was a self sustaining center. But the problem was the speed of Internet connection. We noticed this at several places.
We visited a very rural place in Tamil Nadu state. The computer center at this location is managed by a lady under the supervision by the IIT. It has been not only providing computer skills but also giving job opportunities such as tailoring and making hand bags. IIT supplied banana fiber for this center and women in the program produced hand bags using this fiber. The IIT helps find a market for their products. This kind of work will pave the way to uplift the villagers’ living conditions. That was the last place we visited.
We gained a lot of experience from this study tour. Especially from the computer centers we visited. As a result of this tour we have gained more experience about rural community activities regarding IT. We would like to thank the Secondary Education Modernization Project of the Ministry of Education in Sri Lanka for this valuable learning experience

සෙබළාණෙනී ඔබ මැරුනා නොවේ…

2009-08-07T11:50:00.000+09:00

පුරා දශක තුනකට ආසන්න කාලයක් අප මව්බිම රුදුරු භීෂනයක ගිල්වා දැමු ත්‍රස්තවාදය අවසන් කළ උදාර විරුවනි අප සදාකල් නුඔලාගේ මෙහෙවර අගයන්නෙමු.වසර තුනකට ආසන්න කාලයක් දිවි පුදමින් ,තම අත් පා දන්දෙමින් ,ළබැදියන්ගෙන් දුරස්ව නුඔලා කළ මෙහෙවර අප කෙසේ නම් අමතක කරමුද ?.එසේ අමතක කල හැක්කේ අප සදාදරණිය මව් බිමට ද්‍රෝහී වන අමනයන්ටම පමණි.විටෙක කාෂ්ඨක හිරු රැස්ය,විටෙක අනෝරා වැසිය ,තවත් විටෙක කුනාටු සුලිසුලංය ,නමුත් පුදුමයකි !, ස්වභාව ධර්මයටවත් නුඔලාගේ අභීත පියවර ආපසු හරවනු නොහැකි විය.එය අපගේත් මතු පරපුරේත් වාසනාවම විය.නිසි කලට කුසට අහරක්, පිපාසයට දිය බිදක්, වෙහෙසට විවේකයක් නොමැතිව නුඔලා කළ මෙහෙවරට මිලක් නියම කල නොහැක.
මුදලට රට පාවා දෙන ,ඩොලර් කුට්ටි වලට තම ආත්මය පාවා දෙන,ප්‍රභාකරන් විමුක්තිකාමියකු යයි ප්‍රශස්ත ගැයූ අමනයන් සිටින,තම මව් බිම විකුනන් කන, මිනිසුන් සිටින රටක නුඔලා දිවි පිදුවේ ,සදාකාලිකවම ආබාධිත වුයේ තම මව් බිම වෙනුවෙනි.එවන් උදාර මිනිසුන් බිහි වන්නේ ජාතියේ පිනටය.
දහසකුත් බාධක මැද,ජාත්‍යන්තරයේ තෙරපීම් මැද ,කරුණාව ,දයාව,මනුස්සකම යනු කුමක්දැයි ලොවටම පෙන්වමින් සහෝදර දමිළ ජනතාව ප්‍රභාකරන් නම් වු මන්ද මානසික මිනිසාගේ ග්‍රහනයෙන් බේරා ගත් ආකාරය උජාරු ජාත්‍යන්තරයට අගනා පාඩමකි.
නවීන ආයුධ සමගින් අල්ඛයිඩා ,තලේබාන් ත්‍රස්තවාදය අවසන් කිරිමට නොහැකිව ලතවෙන අපුරු ජාත්‍යන්තරයට නුඔලා පෙන්වුයේ අපගේ එඩිතර බවයි,අපගේ එකමුතු බවයි,අපගේ රණවිරුවන්ගේ විනය ගරුක බවයි.
නුඔලා ශ්‍රී ලාංකික ඉතිහාසය අළුතෙන් ලියවු බව අපට සිතේ.නුඔලාගේ රණකාමිත්වය අපගේ මතකයන් ඉතිහාසය වෙත නැවත රැගෙන ගියා යයි සිතේ.
උදාර මිනිසුනි ,රණකාමී සොහොයුරනි ඇත්තෙන්ම අප සදාකල් නුඔලාට ණයගැත්තෝ වෙමු.අප ජීවත්ව සිටියදීම ත්‍රස්තවාදයෙන් තොර රටක් දැකීමට තරම් වාසනාවන්තයන් වුයෙමු.අපගේ ඉදිරි පරපුරට නිදහසේ ජීවත් විය හැකි රටක් ඇතැයි සිතා අපට දැන් නිදහසේ දෑස් පියා ගත හැක.
අප මේ මොහොතේ අමතක නොකල යුතු තවත් අභීත රණවිරුවන් පිරිසක් වනුයේ දිගු දුර විහිදුම් බලකායේ සොහොයුරන්ය.ත්‍රස්තවාදී බල ප්‍රදේශ ආක්‍රමනය කරමින් සතුරා අන්දමන්ද වන ප්‍රහාරයන් එල්ල කළ ඔවුන් තම ජීවිතය පිළිබද සියලු ආශාවන් අත්හැර අප වෙනුවෙන් ‍ කාර්යක් ඉටු කරන ලදි.ගුවන් කොටි බලකාය පිහිටු වීමට මුල් වු ශංකර් හා,මුහුදු කොටි නායක ගංගෙයි අමරන් මරා දැම්මේ දිගුදුර බලකායේ විරුවන්ය.මිලෙනියම් සිටි මහා පාවාදීම හරහා එම විරුවන් බොහෝමයකට තම ජීවිත අහිමි විය.කර්නල් තුවාන් මුතාලිෆ්,මේජර් මීඩින් හා ඔත්තුකරුවන් ලෙස සිටී දමිළ සොහොයුරන් රාශියකටද එම පාවාදීම හරහා තම ජිවිත අහිමි විය.කපිතාන් නිලාම් වැනි විරුවන් පිලිබද අදටද තොරතුරක් නොමැති තරම්ය.නමුත් විරුවනි නුඔලා අභීත ශ්‍රේෂ්ඨ පුද්ගලයෝ වෙති. එසේ වන්නේ මිලෙනියම් සිටි පාවා දීම කළ වුන් එය තමන් අතින් වු වරදක් ලෙස පිලිගන්නට තරම් හෘද සාක්ෂියක් නොමැති අමනයන් වු නිසාය.
ප්‍රභාකරන්ගේ අවසානය පිළිගන්නට නොකැමැත්තෝ සිටී නම් ඔවුන් අමනයන්ම මිස වෙනකකු නොවේ.යුධ ජයග්‍රහනය පිළිගන්නට නොහැකි ඇත්තෝ සිටී නම් ඔවුන් දේශද්‍රෝහීන්ම මිස වෙනකකු නොවේ යයි අපට සිතේ.
සමස්ත ශ්‍රි ලංකාවාසීන්ගේ යුතුකම හා වගකීම වන්නේ දිවි දුන් හා ආබාධිත වු සෙබළ සොහොයුරන් අමතක නොකීරීමයි.ඔවුන් හෙලු රුහිරු මතින් ගොඩ නැගු ඒකීය රට රැක ගැනීම අපගේ අද දවසේ වගකීම වන්නේය.
අවසාන වශයෙන් මෙවන් විරුවන් ලද රටක ජිවත් වීමට තරම් අප වාසනාවන්තයන් වුයෙමු.නුඔලා සදාකල්හිම අප සිත් තුල ජීවත් වනු ඒකාන්තය.
විරුවනි නුඔලාට අපගේ උත්තමාචාර

සයිබර් අවකාශයට පියගැට පෙල .......

2009-08-05T13:00:00.000+09:00

පලමු පඩිය

ඇත්තටම මටත් පුදුම හිතෙනව තොරතුරු තාක්‍ෂනයෙන් මම ලබපු දියුණුව දැක්කම.මම ගුරු ජිවිතය ආරම්භ කලේ ක්‍රීඩා ගුරුවරයෙක් ලෙසට.ඒ වෙනකොට මම පාසල් කාලයේදීවත් පරිගණකයක් දැකල තිබුනේ නැහැ.දෑඅවුරුදු ගුරු පුහුනුවෙන් පස්සේ මට ලැබුනෙ තංගල්ල අධ්‍යාපන කලාපයට අයත් බෙලිඅත්ත නිහිළුව මහා විද්‍යාලය.ඒ 2000 වසරේ මාර්තු පලවෙනිදා.2003 වසරේදි පාසලට පරිගනකයක් ලැබුනා.එය පුස්තකාලයේ පරිහරනයට දීපු එකක් වුනත් තිබුනේ ගුරු විවේකාගාරයේ.මුල් දවස් වල මේක රෙද්දකින් වහල තිබුනත.මට හිතුන මේක පාවිච්චි කරන්න ඒත් ඔන් කරගන්න බැරි වුනා.පස්සෙ පුස්තකාලෙ තිබුන පොතකට පින්සිද්ද වෙන්න එක කරගත්තා.සීඩි එකක් දාලා සින්දුවක් අහන්න ආස හිතුන ඒත් සීඩී එක වාදනය කරගන්න හුග දවසක් ගියා.කොහොම හරි පොත් කියවල ටික දවසක් යනකොට ලියුමක් දෙකක් විදහල්පතිට අවශ්‍ය විදිහට ටයිප් කරල දෙන්න පුලුවන් වුනා.පාසලේ ඉන්නේ දුප්පත් ලමයි හින්ද විදුහල්පතිතුමා මගෙන් ඇහැව්වා ලාබෙට වාර්තා පොතක් හදල සිසුන්ට දෙමු කියලා‍.රජ කාලේ රෝනියෝ යන්ත්‍රයත් පරිගනකයත් ලංකරගෙන මම වැඩේ පටන් ගත්ත.මේකට පාසලේ හිටිය ජයසේකර මහත්තයත් උදව් කර‍ා.ඒ වෙනකොටත් පරිගනක පාඨමාලාවක් හදාරල නැති මම ටයිප් සෙටින්,පේජ් සෙටප්,ප්‍රින්ටින් ,මාර්ජින්,සකස් කරල පොත හදල රුපියල් 5 සිසුන්ට දුන්නා.ඒ තමයි හාපුරා කියල පරිගනකයෙන් දැනෙන්න මම කරපු පලමු වැඩේ.

2004 මුල් භාගයේ දි අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ද්වීතික අධ්‍යාපන නවීකරන ව්‍යාපෘතිය හරහා පාසල් වලට පරිගණක විද්‍යාගාර ලබා දීමේ වැඩසටහනක් පටන් ගත්ත.ඒ යටතේ පාසල් වල ගුරුවරුන්ට දින 18 පරිගණක පුහුණුවක් ලබා දුන්න.අපේ පාසලෙන් ප්‍රථමයෙන් ගියේ මම.ඒ පුහුණුවෙන් තමයි මට අවබෝධ වුනේ පරිගණකයෙන් කරන්න පුලුවන් විශ්ම කර්ම වැඩ ගැන.ඒ පුහුණුවෙන් තමයි අපි වගේ ගුරුවරුන්ට තොරතුරු තාක්‍ෂණයේ දොරටු හැර ගන්න ඉඩ ලැබුනේ.අන්තර්ජාලය ප්‍රථම වරට භාවිතා කලේ ඒ පුහුනුවෙදි තමයි.එදා හදපු මගේ ඊ-මේල් එක තාමත් භාවිතා කරනව.ඊටත් පස්සේ පරිගණක විද්‍යාගාරයේ උපාංග ලැබෙනකන් මට ඉවසිල්ලක් නැති වුනා.කොටින්ම පුදුම උනක් තිබුනේ.2004 නොවැම්බර් 24 ලොකු ලොරියක් පාසල ට ආවා.එදා ආවේ පරිගනක විතරයි.ආපු සමාගම කිව්ව මේස නැති නිසා පරිගනක පෙට්ටි වලම තියන්න කියල.නමුත් මට අව්‍යශ වුනේ ඊලග දවසෙම පරිගනක වැඩ කරවන්න.මම ඉක්මනට පාසලේ විද්‍යාගාරයේ මිස්ට කතා කරල විද්‍යාගාරයේ මේස 10 පරිගනක කාමරයට දාලා පරිගනක ටික සෙට් කරල ඕන් කර ගත්ත..

ඉතිරිය පසුවට.................

Nihiluwa Evillage on Sirasa TV news

2008-08-18T15:59:00.000+09:00

value="http://www.youtube.com/v/8bJb68HP0lo">

The first day of touching a computer.

2008-08-16T18:10:00.001+09:00

In mid 2003, a computer was donated to our library. But it was set up in the staff room. I did not pay any attention to it because I was not interested in computers at the time. After few days - nobody had even switched it on. So one day I decided to use it.I took a book from the library on how to operate a computer and spent a week reading through it. Then I tried to use MS Word to print a document. I failed! But a director from the Education office came to school and noticed my efforts and helped me.In November 2004, my school was given a computer room for the benefit of our students. Our principal asked me to take charge of our new computer unit.

Until then, using a computer with internet access had been a dream for me and my students. We felt very lucky to get a computer unit in a rural area such as Nihiluwa in the Hambantota District. It was a dream come true. It fulfilled a longstanding need at the Nihiluwa Public School. I personally believe that students must behave in the computer unit as if it was a library.

Since then I started duty as a center manager. Infact I had an idea to generate opportunities for my students to get maximum usage of this unit. With the help of my Principal and the staff I arranged a flexible time table in order to enable every class to access the computer unit.The second phase ,I paid my attention towards the school leavers and allocate extra time to train them to meet the demand for ICT skilled personnel cater to the needs of the current job market. To meet those things I started Ruhunu Lanka ICT Foundation in mid 2007.

Participation on Baramathi Initiatives

2008-08-16T01:13:00.000+09:00

Mr Amal Gunawardhana a Founder of Ruhunu Lanka has been invited to participate to 8Th Annaul Baramathi Initiative on ICT and Development in Pune India from 22 to 26 March at the Vidya Pratistan Institute of Information Technology Intellectuals from the Asia pacific also have been invited.

One computer starts many changes

2008-08-16T01:09:00.000+09:00

In October 2003, my Principal informed me that our students couldn’t afford the report book which included all their exams results. He proposed that we try to provide cheaper ones using a computer and the old duplicating machine we already had.
At that time I was only able to create simple word documents and get a single printout. Even that was a huge challenge for me. I had spent a week to learning how to use Windows media player. Since every report book has its own format it was difficult to design because I didn’t know how to apply a border, insert a picture, insert a table etc.
Again I got help from our Library. After a few days I figured out how to format a page for our own design. Then I designed a cover page, but I forgot to include the school logo. This again was a big problem for me because I didn’t know how to insert our school logo to the cover page. I asked a few people and I found that first, the logo must be scanned and copied to PC. But I still couldn’t get it right. I thought it was a complex task. How do I do this?
Then I met someone from a private computer institute In Tangalle city with a school letterhead and told them about my requirements. They taught me how to do it exactly . In addition to that I also learnt a bit about Photo editing tools and removable media such as floppy diskettes.
After a few days I started to design the report book. Mr.Jayasekara, a teacher in my school also helped me use the old duplicating machine. Finally we were able to complete our principal’s proposal. He was more satisfied than I expected. This Report Book can now be bought outside the school for 25 Rupees. However students can buy it at 5 Rupees.
My report book project created a new trend was in my school. I imposed a rule that every teacher must design their exam papers using our computer. This resulted in a big queue to use our single computer.
Then I launched my next idea - teaching students using a single computer. It is not an easy task. I got a big room reserved for the proposed computer lab. Then I set up the one and only computer inside the room and started lessons. Every class has 30 students. But I only had to manage like this until 24 November 2004. That day our dreams came true! A complete computer unit was given to our school through the Secondary Education Modernization Project (SEMP).
This was a new challenge for me. At the beginning I was informed that the SEMP will provide only two years of maintenance (electricity and repairs) for this lab. I like challenges and I made a sustainable plan for computer unit which is currently in progress. See the results of our efforts at www.ruhunulanka.org